v. 1.01
/- USS Kelvin do Gwiezdnej Floty. /- Tu Gwiezdna Flota.
/- Otrzymaliście nasz przekaz? /- Kelvin, potwierdziliście odczyty?
/Sensory grawitacyjne szaleją. /Szkoda, że tego nie widzicie.
/- Wygląda jak burza elektryczna. /- Te odczyty nie mogą być prawdziwe.
/Wiem o tym /i dlatego je wysłaliśmy.
- Raport. - Jesteśmy poza zasięgiem wzrokowym.
/Dowództwo Floty uczula kapitana Robau, /by zachował szczególną ostrożność.
Spolaryzować ekran.
/- Możliwe, że to obiekt klingoński? - Mamy obraz, kapitanie.
/- Czy to Klingoni? /- Nie. Jesteśmy 75 000 km od granicy.
Kapitanie, widzi pan to?
Mój Boże.
- Mam odczyt. Namierzyli nas. - Pełna gotowość.
Torpeda na kursie 3-2-0 MARK 2.
Manewr wymijający DELTA 5.
Nadlatują.
Pełna moc fazerów. Jakie są zniszczenia?
/Wysiadł napęd warp. /Pierwszy raz widzę coś takiego.
Broń nie działa. Moc - 38%.
- Wystrzeliwują kolejną. - Cała moc na przednie osłony.
Poruczniku!
- Tracimy stabilność! - Osłony działają?
- Ofiary śmiertelne na pokładach 17 i 13. - 11% i ciągle spada. 10%.
Osłony 9% i spada.
Cała energia na przednie osłony. Przygotujcie promy do ewakuacji.
/Witajcie.
/Mój dowódca pragnie spotkać się /z waszym kapitanem,
/aby negocjować zawieszenie broni.
/Na pokład przylecisz wahadłowcem. /Odmowa byłaby nierozsądna.
Chodź ze mną.
Jeśli nie odezwę się za 15 minut, ewakuuj załogę.
- Sir, nie możemy... - Nikt nam tu nie pomoże.
Zaprogramuj autopilota...
- i opuść statek. - Tak jest.
Teraz pan jest kapitanem, panie Kirk.
Ma podwyższone tętno.
Spójrz na ten statek.
- Czy wygląda znajomo? - Kto jest twoim dowódcą?
- On? - Przemawiam w imieniu kapitana Nero.
Więc zapytaj go, jakim prawem atakuje statek Federacji?
Znasz miejsce pobytu ambasadora Spocka?
Nie znam ambasadora Spocka.
- Jaka jest obecna data gwiezdna? - Data gwiezdna?
2233.04.
Skąd jesteście?
NIE ŻYJE
- Sir, namierzyli nasz sygnał. - Ponownie atakują.
Manewr BRAVO 6. Pełna moc.
Zarządzam natychmiastową ewakuację.
Tak jest.
Wszystkie pokłady, mówi kapitan. Natychmiast ewakuować statek.
/Udajcie się do promów. /Rozpocznijcie ewakuację...
- To głos George'a. Co się dzieje? - Dostarczcie ją do promu.
Jazda! Szybciej!
Szybciej! Ruszajcie się!
Już biegnę.
- George. /- Jesteś cała. Bogu dzięki.
Prom medyczny 37 czeka. Wsiądźcie do niego, dobrze?
- Tak. /- Wszystko będzie dobrze.
/- Rób, co mówię. Prom 37. - George, nasze dziecko jest w drodze.
- Zaraz się urodzi. /- Idę do was.
/Autopilot uszkodzony. /Tylko sterowanie ręczne.
Opuścić ten pokład! Do wahadłowców! Ruchy!
- Ten skurcz był mocny. - Oddychaj. Nic ci nie będzie.
- Dziecku też, prawda? - Dziecku też.
Tutaj.
Usiądź.
/Kapitan do promu 37: /czy moja żona jest na pokładzie?
- Tak, jest. - Natychmiast startuj, słyszysz?
- Czekam na pana. - Nie czekaj. Startuj.
/- To rozkaz. - Tak jest.
Czekaj. Nie odlatuj jeszcze.
Proszę, zatrzymaj się.
George, odlatujemy. Gdzie jesteś?
Skarbie, posłuchaj. /Nie będzie mnie z wami.
- Nie. - Tylko tak przeżyjecie.
Jesteś wciąż na statku? Musisz tu być.
- Nie uciekniecie, jeśli ich nie odeprę. /- George.
- Nie mogę lecieć bez ciebie. - Musisz zacząć przeć.
AWARIA SYSTEMÓW
KURS KOLIZYJNY
UDERZENIE ZA:
- I co? - To chłopiec.
Chłopiec?
/Opowiedz mi o nim.
Jest śliczny.
George, powinieneś tu być.
ALARM ZDERZENIOWY
- Jak go nazwiemy? - Możemy dać mu imię po twoim ojcu.
Tiberius? Żartujesz? Nie. Najgorszy pomysł.
Nazwijmy go imieniem twojego ojca. Nazwijmy go Jim.
Jim. Dobrze. Zatem Jim.
- Słyszysz mnie, skarbie? - Słyszę.
Bardzo cię kocham.
Kocham cię.
Tłumaczenie: unseen & Highlander
Korekta: Trek.pl
.:: STAR TREK ::.
STAN IOWA
/Odbiło ci? /To zabytkowa fura.
/Myślisz, że ujdzie ci to płazem, /bo matka wyjechała?
/Zawijaj dupsko z powrotem do domu. /Mieszkasz pod moim dachem i to moje auto.
/Jedna mała ryska /i spiorę ci tyłek na kwaśne...
Tak!
Johnny!
Obywatelu, zjedź na pobocze.
Jakiś problem, panie władzo?
Obywatelu, jak się nazywasz?
James Tiberius Kirk.
WOLKAN
/- Jaki jest wzór na objętość kuli? - 4/3*PI*R^3.
/1.26.
/- Jaka jest wymiarowość? - Wymiarowość równa się logarytm z n podzielony przez...
4/3*pi*R^3...
Moralnie zasługuje na nagrodę, ale nie jest ona obowiązkowa.
Spock.
Zakładam, że przygotowaliście nowe obelgi?
Zgadza się.
To wasza 35 próba wywołania we mnie emocjonalnej reakcji.
Nie jesteś człowiekiem ani Wolkanem. Nie należysz do tego świata.
Spójrzcie na jego ludzkie oczy. Są smutne, prawda?
Może emocjonalna reakcja wymaga fizycznego bodźca.
Twój ojciec jest zdrajcą, bo poślubił tę ludzką dziwkę.
Nazwali cię zdrajcą.
Emocje głęboko zakorzeniły się w naszej rasie.
W pewnym sensie o wiele bardziej niż w ludziach.
Logika oferuje spokój, którego ludziom rzadko dane jest doświadczyć.
Kontrolujemy uczucia i nie pozwalamy, by to one nas kontrolowały.
Sugerujesz, że powinienem być Wolkanem, a sam poślubiłeś człowieka.
Jako ziemski ambasador, obserwuję i interpretuję zachowanie ludzi.
Poślubienie twojej matki było... logiczne.
Spock, możesz decydować o własnym przeznaczeniu.
Jedyne pytanie to, którą ścieżkę wybierzesz.
Tylko ty możesz to rozstrzygnąć.
Spock, podejdź do mnie, niech cię zobaczę.
- Nie. - Spock.
Nie ma powodu do niepokoju. Będzie dobrze.
Nie czuję niepokoju, matko.
A słowo "dobrze" można rozumieć wielorako, więc jest nie do przyjęcia.
Dobrze.
- Mogę zadać osobiste pytanie? - Jakie chcesz.
Czy powinienem dokończyć Kolinahr i wyzbyć się wszelkich emocji?
Ufam, że nie odbierzesz tego jako osądzanie cię.
Spock.
Jak zawsze, cokolwiek postanowisz, będziesz miał dumną matkę.
Przerosłeś oczekiwania swych nauczycieli.
Twoje akta są nieskazitelne, z jednym wyjątkiem.
Zgłosiłeś również akces do Gwiezdnej Floty.
- To logiczne mieć kilka opcji do wyboru. - Logiczne, lecz zbyteczne.
Zostajesz przyjęty do Wolkańskiej Akademii Nauk.
To niezwykłe, że osiągnąłeś tak wiele pomimo swojej wady.
Powstańcie.
Gdyby mógł pan wyjaśnić, ministrze, o jaką wadę chodzi?
Twoją ludzką matkę.
Najwyższa Rado, ministrowie, muszę wam odmówić.
Żaden Wolkan nie odmówił przyjęcia do tej Akademii.
Jestem w połowie człowiekiem, więc wasze akta pozostają bez skazy.
Spock, zobowiązałeś się honorować wolkańską tradycję.
Po co więc przyszedłeś? By zaspokoić emocjonalną potrzebę buntu?
Jedyne uczucie, które chcę okazać, to wdzięczność.
Dziękuję wam, ministrowie, za rozpatrzenie tej sprawy.
Żyjcie długo i pomyślnie.
STAN IOWA
Cześć. Klabmińska herbata, 3 Budweisery, 2 Kardasjańskie Poranki i...
- Może Slusho Mix, jest dobre. - I Slusho Mix, dzięki.
Sporo drinków jak na kobietę.
- I kieliszek Jacka. - Razy dwa. Jej dopisz mi.
Jej dopisz jej. Dzięki, ale nie, dzięki.
Może chociaż poznaj moje imię, nim mnie przekreślisz.
- Nie jestem ciekawa. - Jesteś bardzo ciekawa.
Jim. Jim Kirk.
Jeśli mi nie zdradzisz imienia, wymyślę jakieś.
- Uhura. - Uhura? Nie może być, takie chciałem wymyślić.
- Uhura jaka? - Po prostu Uhura.
- Nie ma nazwisk w twoim świecie? - Uhura to nazwisko.
Więc nie ma imion w twoim świecie?
Jesteś kadetką, studiujesz. Co cię kręci?
Ksenolingwistyka. Nie masz pojęcia, co to znaczy.
Nauka o językach pozaziemskich: morfologia, fonologia, składnia.
Masz zręczny język.
Zaimponowałeś mi. Przez moment miałam cię za pastucha,
który pieprzy tylko zwierzątka na farmie.
Nie tylko.
Ten mieszczuch ci się narzuca?
- Niewyobrażalnie, ale poradzę sobie. - Poradzisz sobie? To zaproszenie.
- Zachowuj się. - Wyluzuj, ptysiu, to był żart.
Wieśniaku, może nie umiesz liczyć, ale jest czterech na jednego.
Więc zawołaj jeszcze kilku kolesi i siły będą wyrównane.
Przestańcie.
Wystarczy.
Chłopaki, on ma już dość.
Na zewnątrz. Wszyscy.
- W tej chwili. - Tak jest.
- Żyjesz, synu? - Cholernie głośno gwiżdżesz.
Nie wierzyłem, gdy barman powiedział mi, kim jesteś.
- A kim jestem, kapitanie Pike? - Synem swojego ojca.
Dostanę kolejnego?
W ramach dysertacji przydzielono mnie na USS Kelvin. Twego ojca podziwiałem za to,
- że nie wierzył w sytuacje bez wyjścia. - Dostał niezłą nauczkę.
- Zależy jak definiujesz zwycięstwo. - Dzięki.
Te instynktowne skoki w ciemno to dar, który Gwiezdna Flota zatraciła.
- Po co ze mną gadasz? - Czytałem twoje akta, gdy zaśliniałeś podłogę.
Jesteś niesamowicie zdolny. O co więc chodzi?
Lubisz być jedynym geniuszem-recydywistą na Środkowym Zachodzie?
- Może to kocham. - Ojciec zginął, więc najłatwiej było obniżyć loty.
A może czujesz, że było ci pisane coś lepszego, coś wyjątkowego?
- Zaciągnij się do Gwiezdnej Floty. - Zaciągnąć się...
Wam chyba naprawdę brakuje rekrutów.
Jeśli jesteś choć w połowie taki jak ojciec, przydasz się Flocie.
Możesz zostać oficerem w 4 lata, a po 8 mieć własny okręt.
Wiesz, czym jest Federacja, prawda? To coś ważnego. To strzegąca pokoju armada.
Skończyliśmy?
Ja tak.
Stocznia Riverside. Prom z rekrutami odlatuje o 8 rano.
Twój ojciec był kapitanem okrętu przez 12 minut.
Uratował 800 osób, wliczając w to twoją matkę i ciebie.
Ciebie stać na więcej.
Fajny motor.
Jest twój.
Cztery lata? Mi zajmie to trzy.
Spocznijcie, panowie.
Nadal nie znam twojego imienia.
- Potrzebny panu lekarz. - Bzdura. Ja jestem lekarzem.
- Proszę wracać na miejsce. - W kibelku bez okien było świetnie.
- Cierpię na aerofobię. Śmiertelnie boję się latać. - Siadaj pan, bo sama pana posadzę.
Dobra.
Dziękuję.
/Mówi kapitan Pike, /mamy pozwolenie na start.
- Mogę cię obrzygać. - Te promy są całkiem bezpieczne.
Nie pocieszaj. Mała szczelinka w kadłubie i nasza krew zagotuje się w 13 sekund.
Rozbłysk słoneczny zrobi z nas skwarki.
A jeśli zarazisz się andoriańskim półpaścem,
to nie będzie ci do śmiechu, gdy twoje oczy zaczną krwawić.
Kosmos to niebezpieczeństwo i choroby spowite ciemnością i ciszą.
Nie chcę cię martwić, ale Gwiezdna Flota działa w kosmosie.
I tak nie mam dokąd pójść, była żona mnie oskubała do cna.
Zostały mi tylko kości.
- Jim Kirk. - McCoy. Leonard McCoy.
TRZY LATA PÓŹNIEJ
/Kapitanie Nero, jest pan proszony na mostek. /Ayel mówi, że już czas.
Dotarliśmy na miejsce. Nic tu nie ma.
- Jakie rozkazy? - Czekamy.
Czekamy na tego, który pozwolił na zniszczenie naszego domu.
Jak to robimy od 25 lat.
- A gdy go już zabijemy? - Zabijemy?
Nie zabiję go. Każę mu patrzeć.
Schwytajcie ten statek.
Witaj ponownie, Spock.
- Coś taki radosny? - Nie rozumiem.
- Na pewno nie. - Witam, miłe panie.
- Idę ponownie na test. - Żartujesz.
Jutro rano. Musisz być.
Mam ważniejsze sprawy, niż patrzenie jak po raz trzeci się błaźnisz.
- Jestem lekarzem. Mam robotę. - Nie drażni cię, że nikt go nie zaliczył?
To Kobayashi Maru. Wszyscy oblewają i nikt nie wraca po więcej.
- Muszę się uczyć. - Uczyć się, jasne.
Jim, chyba cię kocham.
- To strasznie dziwne. - Światła.
- Powiedziałeś, że to dziwne? - Tak, ale...
Nie kochasz mnie?
- Moja współlokatorka. - Miało jej nie być.
- Ale jednak jest. Właź pod łóżko. - Pod łóżko?
- Nie może cię zobaczyć. - Dlaczego?
- Obiecałam, że przestanę sprowadzać facetów. - A ilu już...
Nurkuj.
- Cześć. - Cześć.
- Jak leci? - Dobrze. Dziwna sprawa.
- Siedziałam w laboratorium. - Myślałam, że przez całą noc.
Przeszukując układy słoneczne, odebrałam sygnał SOS.
- Poważnie? - Tak. Z klingońskiej planety więziennej.
- Nie. - Tak.
Zniszczono klingońską armadę - 47 statków. Nie wracasz do laboratorium?
- Gaila, kim on jest? - Kto?
- Ten, który sapie pod łóżkiem. - Słyszysz jak oddycham?
- Ty. - Jutro wielki dzień.
- Polegniesz. - To na razie, Gaila.
- Wynocha. - Powiesz, jak się nazywasz, jeśli zdam?
- Nie! Dobranoc. - Odebranie sygnału SOS jest bardzo imponujące.
Odbieramy sygnał SOS z USS Kobayashi Maru.
Okręt stracił moc i dryfuje. Dowództwo Floty rozkazało ich ratować.
Dowództwo Floty rozkazało ich ratować... kapitanie.
Dwa klingońskie statki wkroczyły do Strefy Neutralnej i namierzają nas.
Dobrze jest.
- Dobrze jest? /- Tak. Nie martw się.
Kazał się nie martwić? Nie bierze symulacji na poważnie?
Pojawiły się dwa kolejne. Namierzają nas.
- To pewnie też nie problem? - Strzelają, kapitanie.
Niech ambulatorium przygotuje się do przyjęcia ludzi z uszkodzonego statku.
Jak chcesz ich ratować, będąc otoczonym przez Klingonów, kapitanie?
Powiadom ambulatorium.
- Bezpośrednie trafienia. Osłony 60%. - Rozumiem.
Nie powinniśmy może odpowiedzieć ogniem?
- Nie. - Oczywiście, że nie.
Co to jest? Co się dzieje?
Uzbroić torpedy. Przygotować się do otwarcia ognia.
- Tak jest. - Jim, ich osłony działają.
Czyżby?
- Nie, nie działają. - Ostrzelać wrogie jednostki.
Jedna torpeda na statek, nie marnujmy amunicji.
Klingońskie okręty namierzone. Strzelam.
- Wrogie statki zniszczone, kapitanie. - Rozpocząć akcję ratunkową.
Wyeliminowaliśmy wszystkie wrogie jednostki, nikt na pokładzie nie ucierpiał,
a ewakuacja załogi Kobayashi Maru właśnie jest w toku.
Jak ten dzieciak pokonał twój test?
Nie mam pojęcia.
Zwołaliśmy to posiedzenie, by rozstrzygnąć problematyczną kwestię.
Jamesie T. Kirk, wystąp.
Kadecie Kirk, przedstawiono tej radzie dowody,
które wskazują naruszenie etycznego kodeksu postępowania,
zgodnie z przepisem 17.43 regulaminu Gwiezdnej Floty.
Czy chce pan coś powiedzieć, nim zaczniemy?
Tak. Mam chyba prawo stanąć naprzeciw oskarżyciela?
Proszę wystąpić.
To komandor Spock, jeden z najbardziej dystyngowanych absolwentów.
Programuje egzamin Kobayashi Maru od 4 lat.
Komandorze.
Kadecie Kirk, jakimś sposobem zainstalowałeś i aktywowałeś podprogram
w kodzie źródłowym, który zmienił warunki testu.
- Do czego zmierzasz? - W języku akademickim - oszukał pan.
Pozwólcie, że zadam pytanie, na które odpowiedź znają chyba wszyscy.
Test sam w sobie jest oszustwem, prawda? Niemożliwym jest go wygrać.
Twój argument wyklucza istnienie sytuacji bez wyjścia.
Nie wierzę w takowe.
Więc nie tylko złamałeś zasady, lecz także nie pojąłeś podstawowej lekcji.
Oświeć mnie.
Ty powinieneś wiedzieć najlepiej, że kapitan nie może oszukać śmierci.
- Ja najlepiej? - Twój ojciec,
por. George Kirk, przejął obowiązki kapitana, zanim zginął w akcji, prawda?
- Nie podoba ci się, że pokonałem twój test. - Ponadto nie zrozumiałeś celu tego testu.
- Oświeć mnie ponownie. - Celem jest doświadczyć strachu.
Strachu w obliczu pewnej śmierci. Pogodzenia się z tym
i zachowania kontroli nad sobą oraz załogą.
Tym cechować się powinien każdy kapitan Gwiezdnej Floty.
/Proszę wybaczyć, sir.
Odebraliśmy sygnał SOS z Wolkana.
Jako że nasza główna flota działa w systemie Laurentian,
nakazuję wszystkim kadetom stawić się w hangarze nr 1.
Rozejść się.
- Kim jest ten spiczastouchy drań? - Nie wiem, ale już go lubię.
/Bracer, USS Farragut.
/McCoy, USS Enterprise. /McGrath, USS Walcott.
/Spader, USS Hood.
Witajcie w Gwiezdnej Flocie. Powodzenia.
Nie wyczytał mnie.
Komandorze, nie wyczytał mnie pan. Kirk, James T.
Zostałeś zawieszony. Masz zakaz lotów, aż do kolejnej rozprawy.
Jim, rozstrzygną to na twoją korzyść.
Najpewniej.
Na mnie już czas, Jim.
Jasne, idź. Uważaj na siebie.
- Przepraszam. - Tak.
Niech to.
Chodź.
Uhura, USS Farragut. Petrovsky, USS Antares.
Zajmijcie stanowiska. Powodzenia.
- Dokąd idziemy, Gnatku? - Zobaczysz.
- Zamienimy słówko? - Słucham.
- Czy nie byłam jedną z najlepszych studentek? - Owszem.
Czy nie wykazałam się wielokrotnie swoim wyjątkowymi zdolnościami?
Cytuję: "niezrównaną umiejętnością wykrywania anomalii dźwiękowych
- w przekazach podprzestrzennych". - Zgadza się.
I mając pełną świadomość, że się nadaję i pragnę służyć na USS Enterprise,
- przydzielasz mnie na Farraguta? - Chciałem pokazać, że nikogo nie faworyzuję.
Nie, dostałam przydział na Enterprise.
- Tak, na to wygląda. - Dziękuję.
- Co robisz? - Wyświadczam ci przysługę.
Nie mogłem zostawić cię tam ze łzami w oczach. Siadaj.
Zaszczepię cię przeciwko infekcjom wirusowym.
- Po cholerę? - Dla objawów.
- Co ty gadasz? - Zaczniesz ślepnąć na lewe oko.
- Już oślepłem. - Pojawi się ból głowy i obfite pocenie.
- To ta przysługa? - Tak, jesteś moim dłużnikiem.
Kirk, James T. Nie może pełnić służby na Enterprise.
Zgodnie z kodeksem medycznym,
transport i opieka nad pacjentem jest organizowana wedle zaleceń jego lekarza.
Czyli mnie. Zabieram pana Kirka na pokład.
Chyba że wytłumaczy pan kapitanowi Pike,
czemu Enterprise odleciał bez jednego z oficerów medycznych?
- Możecie wejść. - Możemy wejść. Chodź.
Mogę cię obrzygać.
Jim, musisz na to spojrzeć.
- Patrz, Jim. - Co?
Musisz się przebrać.
- Niedobrze mi. Rozpływam się. - Cholera, to ten spiczastouchy drań.
- Panie Spock. - Kapitanie.
- Maszynownia gotowa do startu. - Dziękuję.
Panie i panowie, dziewiczy rejs nowego okrętu flagowego
zasługuje na większą pompę, niż to obecnie możliwe.
Chrzest będzie naszą nagrodą za bezpieczny powrót.
Kontynuujcie.
Wszystkie pokłady, tu kapitan Pike. Przygotujcie się do startu.
- Ster, silniki manewrowe. - Cumy zdjęte. Stacja dokująca w gotowości.
Silniki manewrowe włączone. Odcumowujemy.
Jednostki opuściły dok. Pełna gotowość do skoku.
- Kurs na Wolkan. - Rozkaz.
Kurs obrany.
Maksymalna prędkość warp. Odpalaj.
- Poruczniku, gdzie sternik McKenna? - Zachorował, sir.
Nie mógł objąć stanowiska.
- Jestem Hikaru Sulu. - I jesteś pilotem, tak?
Jak najbardziej tak, sir. Nie jestem pewien, co nawaliło.
- Nie zwolniłeś ręcznego? - Nie, akurat na to wpadłem...
Wyłączyłeś zewnętrzny tłumik inercyjny?
- Gotowi do skoku, sir. - Odpalaj.
- Gdzie jesteśmy? - W ambulatorium.
- To nie jest tego warte. - Cierpienie oczyszcza duszę.
Cześć, jak leci?
- Usta mnie swędzą. To normalne? - Objawy wkrótce ustąpią.
- Podam ci łagodny środek uspokajający. - Chciałbym cię nie znać.
Nie bądź dzieckiem.
Jak długo będzie...
Niewiarygodne.
Maksymalna moc warp, kapitanie.
Rosyjski geniuszu, jak ci na imię? Cheikov? Chirpov?
- Podporucznik Chekov, Pavel Andrejevicz, sir. - Jasne.
- Chekovie Pavle Andrejeviczu, rozpocznij przekaz. - Tak jest, z przyjemnością.
Autoryzacja dostępu: Kod 95. Łiktor-Łiktor 2.
/Nieznane hasło.
Autoryzacja dostępu: Kod 95. Wiktor-Wiktor 2.
/Hasło rozpoznane.
Proszę o uwagę.
O 22:00 telemetria wykryła w Strefie Neutralnej anomalię,
która wyglądała na burzę elektryczną.
/Niedługo potem Gwiezdna Flota odebrała /z Wolkana komunikat alarmowy
/o zwiększonej aktywności /sejsmicznej na planecie.
/Naszym zadaniem jest ocenić sytuację na Wolkanie /i wspomóc ewentualną ewakuację.
/Powinniśmy tam dotrzeć za 3 minuty. /Dziękuję za uwagę.
Burza elektryczna.
Jim, obudziłeś się. Jak się czujesz?
- Dobry Boże, człowieku! - Co?
- Co jest grane? - To reakcja na szczepionkę. Cholera.
/- Siostro Chapel, 50cc kortyzonu. /- Tak jest.
/Proszę o uwagę. /...która wyglądała na burzą elektryczną.
Musimy zatrzymać statek.
Jim, ja nie żartuję. Musisz utrzymać niskie tętno.
Komputer, zlokalizuj Uhurę.
Nie widziałem takiej reakcji od czasów szkoły medycznej.
- Lecimy w pułapkę! - Nie ruszaj się, do cholery!
Przestań!
- Uhura. - Kirk. Co tutaj robisz?
O czym był przekaz z klingońskiej planety więziennej?
- O Boże, twoje ręce! - Kto odpowiada za atak?
- Czy statek był łomu...? - Czy był co?
- Co z moją buzią? - Język ci zdrętwiał?
- Zdrętwiał?! - Naprawię to.
- Czy statek był co? - Łomułański.
- Romulański? Tak! - Tak!
Boże!
Kapitanie Nero, nadlatuje 7 okrętów Federacji.
- Jim! - Co się dzieje?
- Wracaj! - Kapitanie!
Kapitanie Pike, musimy zatrzymać statek.
Kirk, jak, do cholery, wszedłeś na pokład Enterprise?
- Ten człowiek jest pod wpływem silnej szczepionki. - Gnatku! Proszę...
Ma urojenia.
Na Wolkanie nie ma kataklizmu. Zaatakowali ich Romulanie.
Romulanie? Kadecie Kirk, dziś miałeś już swoje pięć minut.
McCoy, zabierz go do ambulatorium. Później pogadamy.
- Rozkaz. - Sir, identyczna anomalia...
- Kirk. - Nie powinien przebywać na pokładzie.
Jasna sprawa, jesteś uroczy, przesłuchasz mnie później.
- Mogę go usunąć. - Spróbuj! Chcę nas uratować.
Zatrzymując statek podczas misji ratunkowej?
- To nie jest misja ratunkowa, to atak. - Skąd taki wniosek?
Identyczna anomalia, czyli burza elektryczna, którą widzieliśmy,
wydarzyła się w dniu moich narodzin, zanim romulański okręt zaatakował USS Kelvin.
Wie pan o tym. Czytałem pańską dysertację.
Okręt z bardzo zaawansowaną technologicznie bronią zniknął bez śladu.
Atak Kelvin nastąpił tuż przy klingońskiej granicy. Wczoraj o 23:00 miał miejsce taki atak.
47 klingońskich jednostek zniszczonych przez Romulan.
Podano, że Romulanie to był jeden gigantyczny statek.
A ty jak się dowiedziałeś o ataku?
Przechwyciłam i przetłumaczyłam wiadomość.
- Kirk mówi prawdę. - Skaczemy w pułapkę.
Romulanie czekają tam na nas, gwarantuję.
Jego słowa brzmią logicznie.
Uhura jest najlepsza w ksenolingwistyce. Warto jej posłuchać.
Zeskanować wolkańską przestrzeń. Szukać przekazów po romulańsku.
Sir, nie wiem czy zdołam odróżnić te języki.
- A ty? Znasz romulański? - Uhura. Wszystkie 3 dialekty.
- Uhura, zastąp porucznika. - Tak jest.
Hannity, wywołaj USS Truman.
Wszystkie statki dotarły na miejsce, ale straciliśmy z nimi łączność.
Nie odbieram przekazów po romulańsku ani żadnych innych.
Ponieważ zostali zaatakowani.
Włączyć osłony. Czerwony alarm.
Dotrzemy na Wolkana za 5 sekund.
4... 3... 2...
- Uniki. - Tak jest.
- Raport. - Osłony trzymają.
/Wszystkie stanowiska. /Olson, raportuj.
Cała wstecz. Zwrot na sterburtę, 90°. Przeleć pod nimi, Sulu.
- Sir, kolejny statek Federacji. - Zniszczcie go.
- Wystrzelić torpedy. - Kapitanie, namierzają nas.
Cała zapasowa moc na przednie osłony.
- Sulu, raport. - Osłony 32%.
To potężna broń. Nie wytrzymamy kolejnego trafienia.
- Łącz z dowództwem. - Kapitanie.
Romulanie umieścili jakieś urządzenie w atmosferze Wolkana.
Jego sygnał blokuje łączność i transportery.
Cała moc na przednie osłony. Gotowość do strzału.
Broń w gotowości.
Czekaj!
- Gohol, powiększ obraz! - Rozkaz.
Kapitanie, wywołują nas.
/Witajcie.
Jestem kapitan Christopher Pike. Z kim rozmawiam?
/Cześć, Christopher. /Jestem Nero.
Wypowiedzieliście wojnę Federacji. Wycofajcie się
i ustalimy z romulańskim przywódcą neutralne miejsce spotkania.
/Nie przemawiam w imieniu Imperium. /Działamy niezależnie.
/Tak jak twój wolkański członek załogi. /Prawda, Spock?
Wybacz, ale my się raczej nie znamy.
/Nie znamy się.
/Jeszcze nie.
/Spock, chcę, /żebyś coś zobaczył.
/Kapitanie Pike, /pański transporter został wyłączony.
/Patrząc na resztki waszej armady, /nie ma pan wyjścia.
/Wsiądzie pan do wahadłowca /i przyleci na Naradę w celu negocjacji.
/To wszystko.
- Zabije pana. - Pana przeżycie jest wątpliwe.
Dyplomacją nic nie zyskamy. Przejście na ten statek to błąd.
- Zgadzam się. Proszę to przemyśleć. - Jestem tego świadom.
Potrzebuję oficerów przeszkolonych w walce wręcz.
Ja jestem, sir.
Idziesz ze mną.
Ty też, Kirk. I tak nie powinno cię tu być.
- Chekov, przejmujesz mostek. - Tak jest, kapitanie.
Przygotujcie czerwoną materię.
Tak jest.
Bez transporterów nie prześlemy się ze statku. Nie pomożemy Wolkanom.
Panowie Kirk, Sulu i Olson, wykonacie skok z wahadłowca.
Wylądujecie na tej maszynie, która zakłóca nasz sprzęt,
wejdziecie do środka, wyłączycie ją i prześlecie się z powrotem na statek.
Panie Spock, przejmuje pan dowodzenie.
Gdy odzyskamy łączność i transportery, połączy się pan z Flotą i naświetli im sytuację.
Jeśli nasz plan nie wypali, wycofacie się i dołączycie do floty w systemie Laurentian.
Kirk, zostajesz pierwszym oficerem.
- Co? - Kapitanie?
Proszę wybaczyć, ale złożoność ludzkich żartów mnie przerasta.
Nie żartuję, Spock.
I nie ja jestem kapitanem, lecz ty.
Idziemy.
Co będzie z panem, gdy zniszczymy wiertło?
Uratujecie mnie.
Uważaj, Spock. Statek jest nowiutki.
- Dr Puri, raport. /- Tu McCoy.
Doktor Puri był na pokładzie 6. Nie żyje.
Więc właśnie przejąłeś wszystkie jego obowiązki.
Powiedz mi coś, czego nie wiem.
/USS Enterprise do wahadłowca 89: /możecie startować.
- Zabrałeś ładunki, nie? - O tak.
Nakopiemy Romulanom do dupy.
- Pewnie. - O tak.
Jaką sztukę walki trenowałeś?
Szermierkę.
Przygotujcie się.
/Wahadłowiec 89, /opuściliście USS Enterprise.
/Zbliżamy się do strefy zrzutu.
/Macie tylko jedną szansę, /by wylądować na platformie.
/Mogą mieć system obronny, /więc spadochrony otwórzcie jak najpóźniej.
3... 2... 1...
/Pamiętajcie, że Enterprise będzie mógł /was przesłać dopiero po wyłączeniu wiertła.
Powodzenia.
Wchodzą w atmosferę, sir.
20000 m.
Zbliżają się do platformy. 5 800 m.
/Kirk do Enterprise: odległość do celu 5000 m!
Odległość 4600 m!
4100 m do celu!
/4000 m!
/3000 m!
/2000 m! /Otwieram spadochron!
/- 2000 m! /- Olson, otwieraj spadochron!
/Jeszcze nie teraz!
/- 1500 m! /- Otwieraj spadochron!
/- Olson, otwieraj! /- 1000 m!
/Olson!
Olson nie żyje, sir.
Kirk wylądował, sir.
Podaj mi rękę.
Olson miał ładunki.
Wiem.
- Co zrobimy? - To.
Sygnał zagłuszający zniknął. Przesyłanie jest znowu możliwe.
Pulpit transportera działa.
Sprawdź sensory grawitacyjne. Chcę wiedzieć, co robią z planetą.
Tak, komandorze. To znaczy kapitanie. Przepraszam.
Sabotowano odwiert, ale dotarliśmy do jądra planety.
Wystrzelić czerwoną materię.
Kirk do Enterprise: właśnie wystrzelili coś do wnętrza odwiertu!
/- Słyszycie mnie? - Tak.
Kapitanie, sensory grawitacyjne oszalały.
Jeśli się nie mylę, tworzą osobliwość, która pochłonie planetę.
Tworzą czarną dziurę w centrum Wolkana?
Tak.
Ile czasu pozostało?
To kwestia minut, sir.
Niech dowództwo Wolkana ogłosi ewakuację
na każdym kanale i częstotliwości. Utrzymujcie pozycję.
Dokąd się wybierasz?
Ewakuować Najwyższą Radę. Ich zadaniem jest chronić nasze dziedzictwo kulturowe.
- Moi rodzice będą wśród nich. - Prześlijmy ich.
To niemożliwe. Będą w Katric Ark. Muszę ich stamtąd wydostać.
- Chekov, przejmujesz ster. - Tak jest.
/Kirk do Enterprise: /zabierzcie nas stąd!
Czekajcie, namierzamy wasz sygnał.
- Wciągnijcie wiertło. Odlatujemy. - Tak jest.
Wciągać.
/Nie mogę was namierzyć. /Nie ruszajcie się!
- Kirk! - Sulu!
Sulu!
Trzymaj się!
Mam cię! Otwórz mój spadochron!
Kirk do Enterprise: spadamy bez spadochronu!
- Prześlijcie nas! - Nie namierzę was.
- Poruszacie się za szybko. /- Prześlijcie nas!
Może mi się udać.
- Przejmij mostek. - Rozkaz.
Czarna dziura powiększa się. Nie zdążymy uciec, jeśli zaraz nie odlecimy.
Z drogi! To może się udać.
- Odsuń się od pulpitu, namierzę ich! /- Prześlijcie nas!
- Enterprise, śpicie tam? - Wytrzymajcie!
Teraz! Już! Szybciej!
Czekajcie. Kompensuję siłę przyciągania i...
Mam was!
Dzięki.
Drobiazg.
Zejdźcie z transportera. Przesyłam się na powierzchnię.
Powierzchnię czego?
Przesyłasz się tam? Zwariowałeś?
- Spock, nie rób tego! - Uruchomić.
- Spock? - Nie ma czasu. Musimy się ewakuować.
W tej chwili, matko.
Spock do Enterprise: natychmiast nas zabierzcie.
Namierzam was. /Nie ruszajcie się. Stójcie w miejscu.
Teleportacja za /5, 4, 3, 2...
- Matko! - Tracę ją, tracę!
Nie! Straciłem ją, straciłem.
Dziennik p.o. kapitana, data gwiezdna 2258.42.
Nie mamy wieści od kapitana Pike'a.
Zatem uznaję go za zakładnika zbrodniarza wojennego, Nero.
Nero, który zniszczył moją ojczystą planetę,
zabijając przy tym większość z jej 6 miliardów mieszkańców.
/Istota naszej kultury /przetrwała poprzez starszyznę,
/która rezyduje teraz na tym statku.
/Według moich szacunków /przetrwało nie więcej niż 10 000.
/Jestem teraz przedstawicielem /zagrożonego gatunku.
Przykro mi.
Tak bardzo mi przykro.
Czego ci potrzeba? Powiedz mi, powiedz.
Chcę, żeby wszyscy...
nadal spisywali się godnie podziwu.
Dobrze.
Musisz mieć wiele pytań do mnie.
Ja do ciebie mam tylko jedno.
Muszę mieć częstotliwości podprzestrzenne sieci ochrony pogranicza Gwiezdnej Floty.
Konkretnie tej w pobliżu Ziemi.
Christopher, odpowiedz.
Nie, ty odpowiesz za właśnie popełnione ludobójstwo przeciwko pokojowej planecie.
Zapobiegłem ludobójstwu.
W czasach, z których przybyłem, to był prosty statek górniczy.
Wiodłem życie uczciwego robotnika.
Żeby zapewnić byt sobie i żonie oczekującej mojego dziecka.
Byłem poza planetą, wykonując swoją pracę,
podczas gdy wasza Federacja nie kiwnęła palcem.
Pozwoliła mojemu ludowi spłonąć, podczas gdy planeta się rozpadła.
A Spock nam nie pomógł. Zdradził nas.
Nie, Jesteś w błędzie. Romulus nie został zniszczony.
Jest tam. Obwiniasz Federację za coś, co nie miało miejsca.
To się stało! Patrzyłem na to! Widziałem to!
Nie mów mi, że nie!
Kiedy ją straciłem, poprzysiągłem zemstę na Federacji.
I przez 25 lat ją planowałem.
Zapomniałem już jak to było wieść zwykłe życie.
Lecz nie zapomniałem bólu.
Bólu, który podziela teraz każdy ocalały Wolkan.
Moim celem, Christopher,
nie jest proste zapobiegnięcie zniszczeniu ukochanego domu,
lecz stworzenie Romulusa wolnego od Federacji.
Tylko wtedy naprawdę ocaleje.
Dlatego zniszczę wszystkie pozostałe planety Federacji.
Poczynając od twojej.
Zatem nie mamy już o czym rozmawiać.
Podasz mi częstotliwości do wyłączenia systemów obronnych Ziemi.
Centauriańskie larwy. Uczepiają się pnia mózgu...
i uwalniają toksynę, która zmusza do odpowiedzi.
Poproszę o te częstotliwości.
Christopher Pike, kapitan USS Enterprise...
Jak sobie życzysz.
Masz potwierdzenie, że Nero zmierza na Ziemię?
Ich tor lotu sugeruje tylko taki cel podróży, kapitanie.
Dziękuję, poruczniku.
Ziemia to ich kolejny przystanek, ale musimy założyć,
że celem są wszystkie planety Federacji.
Zejdź z fotela.
Jeśli to Federacja jest celem, to dlaczego nas nie zniszczyli?
A czemu mieliby? Marnować broń? Najwyraźniej nie stanowiliśmy zagrożenia.
Nie w tym rzecz. Chciał, żebym coś zobaczył.
Zniszczenie ojczystej planety.
Przy okazji, jak to zrobili?
Skąd u Romulan broń takiego rodzaju?
Wiedza z dziedziny inżynierii potrzebna do sztucznego wytworzenia czarnej dziury
może zasugerować odpowiedź.
Tego rodzaju technologia może być teoretycznie użyta
do stworzenia tunelu czasoprzestrzennego.
A niech cię. Jestem lekarzem, a nie fizykiem.
Naprawdę sugerujesz, że są z przyszłości?
Jeśli wykluczyć niemożliwe, cokolwiek pozostanie,
jakkolwiek nieprawdopodobne musi być prawdą.
Jakież to poetyckie.
Zatem co zły Romulanin z przyszłości może chcieć od kapitana Pike'a?
Jako kapitan zna szczegóły systemów obronnych Floty.
Musimy dogonić ten statek,
unieruchomić, przejąć i odzyskać Pike'a.
Mają nad nami przewagę technologiczną. Próba ratunku byłaby nielogiczna.
Statek Nero musiałby wyjść z prędkości warp, żebyśmy go dogonili.
Może zatem przydzielmy zespół inżynierów do wzmocnienia naszego pola warp?
Pozostała moc i zespoły są przydzielone do naprawy
promieniotwórczych wycieków na niższych pokładach.
- Dobrze, w porządku. - ...komunikacji.
- Musi być jakiś sposób. - Nie możemy skomunikować się z Flotą.
Musimy dołączyć do reszty Gwiezdnej Floty.
- Żeby zrównoważyć siły w kolejnym starciu. - Nie będzie kolejnego starcia.
Nie zgromadzimy sił na czas.
Twierdzisz, że jest z przyszłości i zna przebieg wydarzeń,
więc logicznie byłoby być nieprzewidywalnym.
Zakładasz, że Nero zna przewidywany przebieg wydarzeń.
Przeciwnie. Sama obecność Nero zmieniła bieg historii
począwszy od ataku na USS Kelvin, skończywszy na dzisiejszych wydarzeniach,
w ten sposób tworząc nowy łańcuch zdarzeń,
którego żadna ze stron nie może przewidzieć.
Alternatywną rzeczywistość.
Dokładnie.
Jakkolwiek miały się potoczyć nasze losy, jeśli kontinuum czasowe zostało zakłócone,
to nasze przeznaczenia uległy zmianie.
Panie Sulu, proszę obrać kurs na system Laurentian. Prędkość warp 3.
Spock, nie rób tego.
Powrót do reszty Floty, żeby pogawędzić to wielka strata czasu...
Takie rozkazy wydał kapitan Pike, gdy odlatywał.
Kazał nam również wrócić i go zabrać.
- Spock, jesteś kapitanem. Musisz... - Jestem świadomy swych obowiązków...
Każda chwila, którą tracimy przybliża Nero do następnego celu.
Zgadza się i dlatego radzę ci przyjąć do wiadomości fakt, że jestem...
Nie możemy zawrócić... zamiast dopaść Nero.
Ochrona, wyprowadzić go.
Dość, Jim!
Pozbądźcie się go ze statku.
Gdzie jestem?
/Lokalizacja: Delta Vega. /Planeta klasy M. Niebezpieczna.
/Placówka Gwiezdnej Floty znajduje się /14 km na północny-zachód.
/- Pozostań w kapsule... - Bez jaj.
Data gwiezdna 2258.42.
4... Nieważne.
P.o. kapitana Spock wysadził mnie na Delta Vega.
Co, jak sądzę jest pogwałceniem protokołu bezpieczeństwa 49.09.
Który dotyczy traktowania więźniów na pokładzie statku.
James T. Kirk.
- Słucham? - Jak mnie znalazłeś?
Skąd wiesz, jak się nazywam?
Byłem i zawsze będę twoim przyjacielem.
Posłuchaj, nie znam cię.
Jestem Spock.
Bzdura.
Bardzo miło znowu cię ujrzeć, stary przyjacielu.
Szczególnie po dzisiejszych wydarzeniach.
Doceniam, co dziś dla mnie zrobiłeś
ale jeśli byłbyś Spockiem, to wiedziałbyś, że nie jesteśmy przyjaciółmi.
Nienawidzisz mnie. Wysadziłeś mnie tutaj za bunt.
- Bunt? - Tak.
Nie jesteś kapitanem?
Nie, nie... Ty jesteś.
Pike jest w niewoli.
Przez Nero.
Co o nim wiesz?
To wyjątkowy wzburzony Romulanin.
Pozwól mi, proszę.
Tak będzie prościej.
- Chwila. Co robisz? - Łączę nasze umysły.
Za 129 lat wybuchnie gwiazda i zagrozi istnieniu galaktyki.
/Stamtąd właśnie jestem, Jim.
/Z przyszłości.
/Gwiazda zmieniła się w supernową.
/Pochłaniając wszystko na swej drodze.
/Obiecałem Romulanom, /że uratuję ich planetę.
/Wyposażyliśmy nasz najszybszy statek.
/Przy pomocy czerwonej materii /miałem stworzyć czarną dziurę,
/która pochłonie wybuchającą gwiazdę.
/Byłem w drodze, gdy stała się /rzecz nie do pomyślenia.
/Supernowa zniszczyła Romulusa.
/Miałem mało czasu.
/Musiałem ekstrahować czerwoną materię /i wystrzelić ją w supernową.
/Kiedy rozpocząłem podróż powrotną /zostałem przechwycony.
/- Nazywał się Nero. /- ...upadek Imperium Romulańskiego.
/Kiedy próbowałem uciec, /obaj zostaliśmy wciągnięci przez czarną dziurę.
/Nero przedostał się pierwszy. /On pierwszy przybył.
/Nero i jego załoga spędzili następne 25 lat /na czekaniu na moje przybycie.
/Lecz co dla Nero było wieloma latami,
/dla mnie stanowiło ledwie kilka sekund.
/Przeleciałem przez czarną dziurę.
/Nero na mnie czekał.
/Obarczał mnie winą /za utratę swojego świata.
/Przejął mój statek /i oszczędził mi życie.
/Tylko z jednego powodu: /żebym zaznał takiego samego bólu jak on.
/Przesłał mnie tutaj, /żebym obserwował jego zemstę.
/Tak jak on był bezradny /nie mogąc uratować swojej planety,
/tak ja miałem być bezradny /nie mogąc uratować własnej.
/Miliardy straconych istnień /przeze mnie, Jim.
/Ponieważ zawiodłem.
Wybacz. Przeniesienie emocji jest efektem połączenia umysłów.
- Zatem masz uczucia. - Tak.
Przenosząc się w przeszłość, odmieniłeś wszystkie nasze życia.
Jim! Musimy ruszać.
Niedaleko jest placówka Gwiezdnej Floty.
Zaczekaj.
Tam, skąd przybyłeś...
poznałem mojego ojca?
Tak.
Często mówiłeś o nim jako inspiracji, żeby dołączyć do Floty.
Z dumą dożył czasu, gdy zostałeś kapitanem Enterprise.
Kapitanem?
Statku, na który musisz jak najszybciej powrócić.
- Prędkość warp 3, sir. - Kurs 151-3.
- System Laurentian, sir. - Dziękuję, panowie.
- Chciałeś mnie widzieć? - Tak, doktorze.
Jesteś świadom, że James Kirk to twój przyjaciel.
Przyznaję, że takie poparcie mnie musiało być dla ciebie ciężkie.
Dziękujesz mi?
- Po prostu przyznaję, że jest ci ciężko. - Czy mogę mówić swobodnie?
- Proszę bardzo. - Naprawdę?
Dobrze zatem. Postradałeś swój wolkański rozum?
Czy odesłanie Kirka było logiczną decyzją? Być może. Ale czy właściwą?
Na Ziemi mamy takie powiedzenie. Jeśli chcesz startować w wyścigach w Kentucky,
to nie zostawiaj pierwszorzędnego ogiera w stajni.
Ciekawa metafora, doktorze, jako że ogier najpierw musi zostać ujarzmiony,
zanim osiągnie pełnię swoich możliwości.
Mój Boże. Mogłeś przynajmniej udawać, że to była trudna decyzja.
Zamierzam nalegać na dalsze starania odzyskania łączności z Flotą.
Aczkolwiek, jeśli morale załogi wymaga bym chodził i szlochał,
to chętnie zastosuję się do twojej ekspertyzy medycznej.
Przepraszam.
Zielonokrwisty goblin.
Co?
Wiecie, jakie to jest niedopuszczalne?
- Fascynujące. - Co?
Z pewnością wykonujecie tylko swoją robotę
ale nie mogliście przybyć troszeczkę wcześniej?
Jestem tu od 6 miesięcy.
Jedząc proteinowe żarcie Floty i czekając na godziwy posiłek.
Wiem dokładnie, o co tu chodzi, dobra?
To kara, prawda? Za coś, co było zwykłym wypadkiem.
- Jesteś Montgomery Scott. - Znasz go?
Tak, to ja. Dobrze trafiliście.
Chyba, że jest tu gdzieś inny pracowity i równie głodny oficer Floty.
- Ja. - Weź się zamknij.
Ty nic nie jesz. Zjesz jedną fasolę i jesteś najedzony.
Mówię o prawdziwym jedzeniu.
Ale jesteście tutaj, tak więc dziękuję. Gdzie je macie?
Rzeczywiście jesteś panem Scottem, który stworzył teorię przesyłania transwarp?
Właśnie o tym mówię. Niby jak sądzicie, że tu wylądowałem?
Wdałem się w dyskusję z moim wykładowcą
w kwestii fizyki relatywistycznej i jej związku z podróżą podprzestrzenną.
Sądził, iż zasięg przesłania czegoś pokroju grejpfruta
ogranicza się do około 160 kilometrów.
Powiedziałem mu, że nie tylko mogę przesłać grejpfruta z planety na planetę sąsiednią
w tym samym systemie, co nawiasem mówiąc jest proste,
ale mogę też to zrobić z jakąś formą życia.
Tak więc sprawdziłem to na bezcennym beagle'u admirała Archera.
Znam tego psa. Co się z nim stało?
Powiem ci, kiedy wróci. Nie wiem. Czuję się winny z tego powodu.
Co, jeśli ci powiem, że twoja teoria transwarp była prawidłowa?
Że możliwe jest przesłanie się na statek poruszający się z prędkością warp?
Jeśli to równanie zostałoby odkryte, to usłyszałbym o tym.
Nie słyszał pan o nim, panie Scott,
bo jeszcze go pan nie odkrył.
- Jesteście z przyszłości? - On tak. Ja nie.
Cóż, to świetnie. Czy w przyszłości nadal mają kanapki?
Jest troszeczkę niepewna.
Emitery osłony są totalnie zużyte, podobnie jak kilka innych rzeczy.
Proszę bardzo.
Zatem Enterprise odbyła dziewiczy rejs, tak?
To bardzo hojnie obdarzona dama.
Chętnie dorwałbym w swoje ręce jej krągłych gondoli,
jeśli wybaczycie mi mój inżynierski żargon.
Ale nawet jeśli ci uwierzę, w to skąd jesteś i co zrobiłem,
a nawiasem mówiąc nie wierzę,
to nadal mówimy o przesłaniu się na pokład Enterprise,
podczas gdy porusza się szybciej niż światło
bez odpowiedniego transportera.
Złaź. To nie drabinki.
Przesyłanie transwarp
to jak próba trafienia pocisku mniejszym pociskiem
z zawiązanymi oczami jadąc konno.
Co to?
Twoje równanie pozwalające na przesyłanie transwarp.
Chyba coś piłeś...
Coś takiego. Nigdy nie przyszło mi na myśl traktować przestrzeń jako ruchomy obiekt.
Idziesz z nami, prawda?
Nie, Jim. Nie takie jest moje przeznaczenie.
Twoje przezna...
On. Ten drugi Spock mi nie uwierzy. Tylko ty możesz mu wyjaśnić co się stało.
W żadnym wypadku nie może wiedzieć o moim istnieniu. Musisz mi to obiecać.
Zatem nie mogę powiedzieć ci,
że wykonuję twoje własne rozkazy. Dlaczego? Co się stanie?
Jim, to zasada, której nie wolno ci złamać.
Żeby powstrzymać Nero, musisz sam przejąć dowodzenie własnym statkiem.
Jak? Po twoim trupie?
Najlepiej nie.
Jednakże istnieje przepis Floty nr 619.
619 głosi, że dowódca, u którego misja spowodowała
niestabilność emocjonalną, musi ustąpić ze stanowiska.
Więc muszę wywołać w was emocje?
Jim, dopiero co straciłem swoją planetę.
Mogę cię zapewnić, to wpłynęło na moje emocje.
Musisz jedynie sprawić, żebym to okazał.
Dobra. Żyć albo nie żyć. Zróbmy to wreszcie.
Nie możesz lecieć ze mną. Odejdź.
Cofanie się w czasie, zmienianie historii, to oszustwo.
Sztuczka, której nauczył mnie stary przyjaciel.
Żyj długo i pomyślnie.
Panie Scott?!
Panie Scott, słyszy mnie pan?!
Zaczekaj chwilę!
O nie.
/Nie martw się, ja...
Nie! Nie!
ZAWÓR UPUSTOWY
/Zawór upustowy włączony.
Nic ci nie jest? Nic ci nie jest?!
Szumi mi w głowie i jestem przemoczony, ale poza tym wszystko gra.
Kapitanie Spock, odkryłem bezprawne uzyskanie dostępu
do panelu kontrolnego turbiny wodnej.
Pokaż obraz wideo.
Ochrona, zamknąć maszynownię. Mamy intruzów w trzeciej sekcji turbiny.
Ustawić fazery na ogłuszenie.
Stać!
Pójdziesz ze mną,
ptysiu!
Kim jesteś?
- Jestem z nim. - Jest ze mną.
Poruszamy się z prędkością warp. Jak udało ci się przesłać na pokład?
Zgadnij, geniuszu.
Jako p.o. kapitana tego statku rozkazuję ci odpowiedzieć.
Nie odpowiem ci, p.o. kapitana.
Co teraz? To cię nie frustruje, prawda? Mój brak współpracy cię nie złości?
- Należysz do Gwiezdnej Floty? - Tak. Mogę prosić o ręcznik?
Pod groźbą sądu wojennego rozkazuję ci wyjaśnić mi, jak udało się wam
przesłać na pokład tego statku podczas podróży warp.
- Cóż. - Nie odpowiadaj mu.
Odpowiesz mi.
- Wolę nie stawać po niczyjej stronie. - Co z tobą, Spock?
Twoja planeta została właśnie zniszczona,
twoja matka zamordowana i nawet cię to nie złości.
Jeśli przypuszczasz, że te doświadczenie w jakikolwiek sposób wpłyną
na moją sprawność w dowodzeniu, to się mylisz.
A mimo to sam powiedziałeś, że strach jest niezbędny, żeby dowodzić.
Widziałeś jego statek? Widziałeś co zrobił?
- Oczywiście, że tak. - Tak więc boisz się czy nie?
Nie pozwolę ci się pouczać na temat wartości emocji.
- To dlaczego mnie nie zatrzymasz? - Cofnij się, panie Kirk.
Jak to jest nie czuć gniewu? Lub rozpaczy?
Lub potrzeby zrobienia wszystkiego,
by pomścić śmierć kobiety, która cię urodziła.
- Odsuń się ode mnie. - Nie czujesz nic!
Pewnie to się dla ciebie nawet nie liczy.
Nigdy jej nie kochałeś!
Spock.
Doktorze, nie mogę dalej wypełniać swoich obowiązków.
Zrzekam się dowództwa na podstawie faktu,
iż moja stabilność emocjonalna została zagrożona.
Proszę odnotować czas i datę w dzienniku pokładowym.
Już mi się podoba ten statek.
Jest ekscytujący.
Gratuluję, Jim. Teraz nie mamy kapitana ani przeklętego pierwszego oficera,
żeby go zastąpić.
Owszem, mamy.
- Co? - Pike mianował go pierwszym oficerem.
- Chyba żartujesz. - Dzięki za wsparcie.
Mam nadzieję, że wiesz co robisz, kapitanie.
Ja też.
Uwaga, załogo Enterprise, mówi James Kirk.
/Pan Spock zrezygnował ze stanowiska /i awansował mnie na p.o. kapitana.
/Wiem, że wszyscy oczekujecie /przegrupowania sił z Flotą,
/lecz nakazuję pościg /za wrogim statkiem na Ziemię.
/Wszyscy mają być gotowi /na stanowiskach bojowych za 10 minut.
Albo my pójdziemy na dno, albo oni.
Koniec komunikatu.
Powiedz co myślisz, Spock.
To byłoby nierozsądne.
To co konieczne nigdy nie jest nierozsądne.
Jestem skonfliktowany tak samo jak w dzieciństwie.
Zawsze będziesz dzieckiem dwóch światów.
Jestem za to wdzięczny.
I za to, że cię mam.
Jestem zły na tego, który odebrał życie matce.
Nie panuję nad tą złością.
Sądzę, że ona powiedziałaby...
"nie próbuj nad nią panować".
Zapytałeś mnie kiedyś, czemu poślubiłem twoją matkę.
Poślubiłem ją, bo ją kochałem.
Musimy dostać się na pokład statku Nero niezauważeni.
Nie możesz tam wpaść i strzelać na oślep, Jim.
Mówię ci...
- Kapitanie Kirk. Kapitanie Kirk. - Tak, Chekov. O co chodzi?
Na podstawie kursu Narady z Wolkana
ustaliłem, że Nero będzie leciał obok Saturna.
Tak, jak pan mówił, musimy być niewidoczni dla Nero, bo nas zniszczy.
Jeśli pan Scott pomoże nam uzyskać prędkość warp 4
i jeśli wyłączymy warp za jednym z księżyców Saturna, np. Tytanem,
to zakłócenia magnetyczne pochodzące z pierścieni planety
uczyni nas niewidocznymi dla sensorów Nero.
Od tego miejsca, pod warunkiem, że wiertło nie będzie aktywne
będziemy mogli się przesłać na statek wroga.
Tak, to może się udać.
- Chwila, ile masz lat, dzieciaku? - 17, sir.
Nieźle, ma 17 lat.
Doktorze.
Pan Chekov ma rację. Mogę potwierdzić jego telemetrię.
Jeśli pan Sulu będzie w stanie odpowiednio nas ustawić
będę mógł przesłać się na statek Nero,
ukraść urządzenie
i jeśli to możliwe, sprowadzić kapitana Pike'a.
Nie pozwolę panu na to, panie Spock.
Romulanie i Wolkanie mają wspólnych przodków.
Podobieństwa naszych kultur ułatwią mi
uzyskanie dostępu do komputera pokładowego
i zlokalizowanie urządzenie.
Poza tym moja matka była człowiekiem.
Co czyni Ziemię jedynym domem, jaki mi pozostał.
Pójdę z tobą.
Zacytowałbym odpowiedni przepis, ale wiem, że byś go po prostu zignorował.
Widzisz? Znamy się coraz lepiej.
Przygotować wiertło.
Maszyny stop za 3... 2... 1.
Daj mi 1/4 impulsowej przez 5 sekund.
Zrobię resztę silnikami manewrowymi. Na mój znak.
Tak jest.
Odpalaj.
Sala transportera. /Jesteśmy nad Tytanem.
Naprawdę? Dobra robota, panie Sulu, dobra robota.
- Jak stoimy, Scotty? - Niewiarygodnie, sir. Statek jest na pozycji.
Cokolwiek się stanie, panie Sulu, jeśli uzna pana, że ma taktyczna przewagę,
to proszę strzelać do statku, nawet jeśli nie opuścimy jego pokładu. To rozkaz.
Tak jest.
/W innym wypadku skontaktujemy się z Enterprise, /gdy będziemy gotowi wrócić.
Powodzenia.
- Wrócę. - Oby.
- Będę monitorowała twoją częstotliwość. - Dziękuję, Nyota.
- Ma na imię Nyota? - Bez komentarza.
Dobrze zatem. Jeśli wrogi statek został zaprojektowany ze zdrowym rozsądkiem,
to prześlę was do ładowni, nie powinno tam nikogo być.
Zaczynaj.
/Kapitanie, mamy oficerów Floty na pokładzie.
/- Jeden z nich to Wolkan. - Nie.
Ayel!
- Będę cię osłaniał. - Na pewno?
Tak, przypilnuję cię.
Wiesz, gdzie jest? Urządzenie tworzące czarną dziurę?
I kapitan Pike.
Z drogi.
Uruchomili wiertło.
Komunikacja i transporter nie działają.
Sulu, powiedz, proszę, że ich masz.
Inaczej nie prześlemy ich z powrotem.
Kirk i Spock są teraz zdani na samych siebie.
Przewiduję problemy.
Konstrukcja statku jest o wiele bardziej zaawansowana, niż przewidywałem.
/Rozpoznawanie próbki głosu /i twarzy włączone.
/Witamy z powrotem, /ambasadorze Spock.
To dziwne.
Komputer, w którym roku cię wyprodukowano?
Data gwiezdna 2387. Na zlecenie Wolkańskiej Akademii Nauki.
Wygląda na to, że ukrywasz przede mną istotne informacje.
Będziesz w stanie go pilotować, prawda?
Coś mi mówi, że już to robiłem.
- Powodzenia. - Jim.
Statystyczne prawdopodobieństwo, że nasz plan się uda wynosi poniżej 4,3%.
Uda się.
W razie, jeśli nie wrócę, powiedz, proszę, porucznik Uhurze...
Spock, uda się.
Fascynujące.
/Procedura startu rozpoczęta.
Nero, rozkaż ludziom wyłączyć wiertło albo...
Znam twoją twarz z historii Ziemi.
James T. Kirk był uważany za wielkiego człowieka.
Został kapitanem USS Enterprise. Ale to było w innym życiu.
Życiu, które ci odbiorę, tak samo jak twojemu ojcu.
/Kapitanie Nero. Statek Wolkan został zabrany. /Wiertło zostało zniszczone.
Spock! Spock!
- Otwórzcie kanał. - Tak jest.
Spock, wiedziałem, że trzeba było cię zabić, kiedy miałem okazję.
Niniejszym konfiskuję ten nielegalnie zdobyty statek
i rozkazuję ci się poddać. /Bezwarunkowo.
Ten statek... zniszczcie go!
- Jeśli uaktywni pan czerwoną materię... - Spock ma natychmiast umrzeć!
- Przeszedł w warp. - Ścigać go.
/Tak jest.
Twój gatunek jest słabszy, niż się spodziewałem.
Nawet nie umiecie mówić.
Co?
Mam twoją broń.
Co on robi?
/Ambasadorze Spock, /jest pan na kursie kolizyjnym.
Odpalić wszystko!
/Nadciągające pociski. /Jeśli statek zostanie trafiony,
/czerwona materia /zostanie aktywowana.
Zrozumiałem.
Kapitanie, odbieram inny statek.
- Co tutaj robisz? - Wykonuję rozkazy.
Enterprise, teraz!
Niezłe wyczucie czasu, Scotty.
Nigdy wcześniej nie przesłałem trzech ludzi z dwóch obiektów
na jednym transporterze.
- Jim. - Doktorze!
Trzymam go.
To było całkiem niezłe.
Kapitanie, wrogi statek traci moc. Ma opuszczone osłony.
- Wywołaj ich. - Tak jest.
Tu kapitan James T. Kirk z USS Enterprise.
Twój statek jest uszkodzony. Jesteś zbyt bliski osobliwości,
żeby przetrwać bez pomocy, którą jesteśmy skłonni ci udzielić.
Kapitanie, co robisz?
Okazanie im współczucia może być jedynym sposobem na pokój z Romulusem.
To logiczne, Spock. Myślałem, że ci się spodoba.
Nie bardzo. Nie tym razem.
/Wolałbym już po tysiąckroć cierpieć /z powodu zniszczenia Romulusa,
/wolałbym umierać w cierpieniu, /niż przyjąć pomoc od was.
Załatwione.
Uzbroić fazery. Odpalić wszystko co mamy.
Tak jest.
- Sulu, wracajmy do domu. - Tak jest.
- Dlaczego nie lecimy w warp? - Lecimy, sir.
Kirk do maszynowni. /Zabierz nas stąd, Scotty.
Jasne, kapitanie.
Kapitanie, wpadliśmy w studnię grawitacyjną. Wciąga nas.
Maksymalna prędkość warp. Gazu!
Wyciskam z niej ile się da, kapitanie.
To za mało. /Co jeszcze masz?
Dobrze, jeśli wyrzucimy reaktor i zdetonujemy
wybuch powinien zdołać nas wypchnąć. Jednakże nic nie obiecuję.
Do dzieła! Do dzieła!
- Opuścić strefę. Idź! - Tak jest.
Ojcze?
Nie jestem naszym ojcem.
Wolkan zostało tak niewielu, że nie możemy się ignorować.
Dlaczego zatem wysłałeś Kirka na pokład, skoro mogłeś sam wyjaśnić prawdę?
Ponieważ potrzebowaliście się wzajemnie.
Nie mogłem pozbawić cię odkrycia, jak wiele możecie razem osiągnąć.
Przyjaźni, która określi was obydwu.
Na sposób, z którego nie zdajcie sobie jeszcze sprawy.
Jak go przekonałeś, żeby dochował tajemnicy?
Wywnioskował, że jeśli złamie obietnicę, wyniknie z tego groźny
dla wszechświata paradoks.
Skłamałeś?
- Zasugerowałem. - Zaryzykowałeś?
To był wyraz zaufania.
Który mam nadzieję powtórzysz w przyszłości w Gwiezdnej Flocie.
W obliczy wyginięcia jedyne logiczne posunięcie to moja rezygnacja z Floty
i pomoc w odbudowaniu naszej rasy.
A jednak możesz być w dwóch miejscach naraz.
Nalegam, żebyś pozostał we Flocie.
Już znalazłem właściwą planetę, na której założę kolonię Wolkan.
Spock, w tym przypadku wyświadcz sobie przysługę,
odłóż na bok logikę, zrób co wydaje się właściwe.
Jako że moje zwyczajowe pożegnanie byłoby strasznie samolubne,
życzę ci po prostu powodzenia.
Zgromadzenie wzywa kapitana Jamesa Tiberiusa Kirka.
Pana inspirujące męstwo i najwyższe poświęcenie dla kolegów
odpowiada największym tradycjom służby.
I odzwierciedla najlepiej uznanie dla pana, pańskiej załogi i Federacji.
Mam zaszczyt nagrodzić pana tym wyróżnieniem.
Wedle postanowienia nr 28455 Gwiezdnej Floty,
ma pan niniejszym zgłosić się do kapitana Pike'a
z USS Enterprise na służbę jako jego zmiennik.
Przejmuję pana obowiązki.
Przekazuję moje obowiązki.
- Dziękuję, sir. - Gratuluję, kapitanie.
Twój ojciec byłby z ciebie dumny.
Silniki manewrowe na pełną moc.
Odpalę silniki manewrowe i impulsowe na pańską komendę.
Broń i osłony w pogotowiu.
Kontrola doku zgłasza gotowość, kapitanie.
Gnatku!
Zapnij pasy.
Scotty, /jak nam idzie?
Komora dwulitu na maksimum, kapitanie.
Złaź!
Panie Sulu, przygotować się do odpalenia silników manewrowych.
Prośba o pozwolenie wejścia na pokład, kapitanie.
Udzielam pozwolenia.
Jako że jeszcze nie wybrał pan pierwszego oficera,
z szacunkiem przedkładam swoją kandydaturę.
Na żądanie mogę przedstawić swoje referencje.
Będę zaszczycony, komandorze.
Silniki manewrowe, panie Sulu.
- Silniki w gotowości. - Startujemy.
Tak jest, kapitanie.
/Kosmos, ostateczna granica.
/Oto podróże statku kosmicznego Enterprise.
/Jego misją jest odkrywanie nowych, /obcych światów,
/poszukiwanie nowych form życia /i nowych cywilizacji,
/by śmiało dążyć tam, /gdzie nie dotarł jeszcze żaden człowiek.
Tłumaczenie: unseen & Highlander
Korekta: Trek.pl